TBMM Genel Kurul, T.C. ile Hindistan Arasında Suçluların İadesi Anlaşmasının Uygun Bulunmasına Dair Kanun Tasarısı

- Genel Kurul Tutanağıdır-

CHP İSTANBUL MİLLETVEKİLİ ONUR ÖYMEN’İN TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE HİNDİSTAN CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ ARASINDA SUÇLULARIN İADESİ ANLAŞMASININ ONAYLANMASININ UYGUN BULUNDUĞUNA DAİR KANUN TASARISI HK.  YAPTIĞI KONUŞMA
TBMM-GENEL KURUL-20.03.2003

Tasarının tümü üzerinde, Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına, İstanbul Milletvekili Sayın Onur Öymen; buyurun. (CHP sıralarından alkışlar)
Sayın Öymen, süreniz 20 dakikadır.
CHP GRUBU ADINA ONUR ÖYMEN (İstanbul) – Sayın Başkan, çok değerli milletvekilleri; Türkiye ile Hindistan Arasında Suçluların İadesi Anlaşmasının onaylanması konusunda Cumhuriyet Halk Partisinin görüşlerini ifade etmek istiyorum.
Ülkemiz ile Hindistan arasındaki ilişkiler, birkaç gün önce Yüce Mecliste yapılan başka sözleşmeler vesilesiyle kapsamlı olarak dile getirildi; onları burada tekrarlamayacağım. Yalnız, şu kadarını belirtmek istiyorum. Hindistan, bugün dünyanın nüfus açısından en büyük ikinci ülkesidir ve nüfusunun artış hızı Çin’den daha fazla olduğu için önümüzdeki birkaç yıl içinde nüfusu Çin’i aşacaktır; yapılan değerlendirmelere göre, 2050 yılında, dünyanın birinci ülkesi Hindistan olacaktır. Bu ülkenin bazı özelliklerini biliyorsunuz, kısaca hatırlatmakta yarar var: 15 resmî dil var Hindistan’da, ayrıca, konuşulan dil sayısı 35. Böyle bir ülke, âdeta, bir kıtadır; fakat, çok fakir bir ülke. Halkın yarısı, günde 1 dolarlık gelir düzeyine sahiptir. Buna karşılık, 100 000 000 insan, orta sınıfa mensup, belirli bir gelir düzeyine sahip.
Bu koşullara rağmen, Hindistan, 1950 yılında demokratik bir anayasa kabul etmiştir. Demokrasinin, sadece zengin ülkelerde, millî geliri 2 000 doların üzerinde olan ülkelerde yaşayabileceği görüşü, Hindistan örneğinin sonucunda iflas etmiştir ve bu ülke, 1975 yılında, İndira Gandhi zamanında demokratik özgürlüklerin kaldırıldığı kısa bir dönem bir tarafa bırakılacak olursa, demokrasiyi sürdürmüştür. Nüfus açısından, bugün, dünyanın en büyük demokrasi ülkesi Hindistan’dır.
Ayrıca, ekonomik açıdan da bir iki hususu hatırlatmak istiyorum: Hindistan, 1960 yılında, ekonomik açıdan Güney Kore ile aynı düzeydeydi; fakat, daha sonra izlenen kapalı politikalar, oldukça tutucu politikalar sonucunda, Güney Kore’nin kişi başına geliri, 1980 yılında, Hindistan’ın 10 katına ulaştı. Daha sonra, Hindistan, önemli ekonomik reformlar yaptı ve ekonomik sıkıntılarını
aştı. Hindistan’dan, bu reformlar konusunda, belki, edineceğimiz bazı tecrübeler var. 1990′lı yılların başında, Hindistan’da içborçlar, gayri safî millî hâsılanın yüzde 55′ine ulaşmıştı; içborçlar için ödenecek faiz, gayri safî millî hâsılanın yüzde 4′üne, dışborçların faiziyse yüzde 23′üne yükselmişti. İşte, ekonomik reformların sonucunda, bu tabloyu Hindistan değiştirmiştir. Bugün, yılda yüzde 7 hızla kalkınan bir ülkedir; enflasyon oranı yüzde 2′ye inmiştir. Demek ki, uygun ekonomik reformlar yapılırsa, bu kadar büyük sıkıntılardan, bu olumlu, başarılı sonuçlara ulaşılabiliyor.
Hindistan, özelleştirme alanında ileri adımlar atmıştır. 58 kamu kuruluşunun özelleştirilmesi kararlaştırılmıştır. Amerikan Ticaret Bakanlığı, Hindistan’ı, bugün, 10 yükselen pazar ülkesinden biri saymıştır. Biliyorsunuz, bu 10 yükselen pazar ülkesinden 2 tanesi Avrupa’dadır; biri Türkiye’dir, biri de Polonya’dır.
Değerli arkadaşlar, Hindistan ile Pakistan arasındaki Keşmir ihtilafını biliyorsunuz; bunu anlatacak değilim; fakat, bu vesileyle, bir hususu belirtmek istiyorum. Bu ihtilafın da etkisiyle, Hindistan ve Pakistan, nükleer silah üretimine geçmişlerdir -biraz önce konuştuğumuz konuyla bağlantısı olduğu için söylüyorum- Hindistan’ın ve Pakistan’ın bu nükleer silahları geliştirmesi, Amerika tarafından çok şiddetli bir tepkiyle karşılanmıştır; fakat, daha sonra, Afganistan Savaşı dolayısıyla, Amerika bu ülkelere ihtiyaç duyduğundan, demin belirttiğimiz gibi, bu ülkelerin kitle tahrip silahları üretmesi, âdeta, hayatın bir gerçeği olarak kabul edilmiştir.
Değerli arkadaşlar, Suçluların İadesi Anlaşması konusundaki çalışmalar, bir süreden beri devam ediyordu. Suçluların İadesi Anlaşması, Haziran 2001′de imzalanmış; daha sonra da, onay için Meclise sunulmuştur.
Şimdi, bu ilginç görünümün Türkiye açısından olumsuz tarafı şudur: Türkiye, bir kıta büyüklüğündeki bu ülkeyi çok uzun yıllar görmezlikten gelmiştir. Türkiye-Hindistan ilişkilerinde, 1955 yılında yapılan Bandung Konferansı, maalesef, olumsuz bir dönüm noktası olmuştur. O tarihte, Türkiye ile Hindistan, Bandung Konferansında zıt görüşleri savunmuşlardır ve neticede, ülkelerimiz arasında soğukluk ortaya çıkmıştır ve bu, çok uzun yıllar devam etmiştir. Daha sonraki yıllarda, Birleşmiş Milletlerdeki oylamalarda, özellikle Kıbrıs konusunda, Hindistan, hep Türkiye’ye karşı oy kullanmıştır. Türkiye, bu durumun düzeltilmesi için çaba göstermiştir; ancak, bu çabalar yeterli olmamıştır. Sayın Büyük Millet Meclisi Başkanımızın bir iki ay önce Hindistan’a yaptığı ziyaret, iki ülke arasında çok nadir üst düzey ziyaretlerden biri olmuştur. Oysa, bu ziyaretleri artırma ihtiyacımız var, Hindistan’la ilişkileri geliştirme ihtiyacımız var. Bu defa imzalanan Suçluların İadesi Anlaşması, iki ülke ilişkilerine hukukî bir boyut kazandıracaktır. Bu açıdan, biz, olumlu karşılıyoruz. Cumhuriyet Halk Partisi Grubu olarak, buna, olumlu oy vereceğiz.
Yalnız, bu vesileyle, bir hususu Yüce Meclisin dikkatine getirmek istiyorum: Yalnız Hindistan’la değil, bizim pek çok ülkeyle suçluların iadesi anlaşmamız var. Bu anlaşmaları imzalamak kadar onaylamak da önemlidir; onaylamak kadar uygulamak da önemlidir. Ne yazık ki çoğu zaman, uygulamada, suçluların iadesi anlaşması beklenen şekilde uygulanmıyor. Türkiye’de suç işleyip başka ülkelere kaçanların, anlaşmaların mevcudiyetine rağmen, iadesini sağlayamıyoruz. En son örnek, Belçika’daki Fehriye Erdal olayıdır. Şimdi, bunların iadesinin sağlanması için, hükümetimizin daha çok gayret göstermesini bekliyoruz. Geçmişte, Türkiye’de idam cezasının bulunması, başka ülkeler tarafından bir bahane olarak kullanılıyordu; bunu ileri sürerek, orada yakaladıkları suçluları iade etmiyorlardı. Birçok suçlu, Türkiye’den Avrupa ülkelerine gitmiştir, terör örgütlerine katılmışlardır ve orada, ülkemiz aleyhinde faaliyetlerini sürdürmektedirler. Bunlardan mahkûm olanlar var, Türkiye’de mahkûm olanlar var; iadesini istiyoruz, pek nadir hallerde geri alabiliyoruz.
Biz, bu vesileyle, hükümetten bu konudaki beklentimizi dile getirmek istiyoruz; bu anlaşmaların uygulanmasını sağlayınız. Bunlar, Türkiye için itibar kırıcı oluyor. İmzaladığı anlaşmayı onaylayan, onayladığı anlaşmayı uygulatamayan bir ülke durumundayız. O bakımdan, hükümetin ilgili ülkeler nezdinde aktif girişimde bulunarak suçluların iadesini fiilen sağlamalarını bekliyoruz, temenni ediyoruz. Hükümetin bu alandaki çalışmalarına biz de destek olmayı vaat ediyoruz.
Bu vesileyle, Yüce Heyetinizi saygılarımla tekrar selamlıyorum. (Alkışlar)
BAŞKAN – Sayın Öymen, teşekkür ederim.